TIGKAS MPANERne

×

Μήνυμα

Failed loading XML... Opening and ending tag mismatch: link line 9 and head Opening and ending tag mismatch: img line 10 and a Opening and ending tag mismatch: a line 10 and div Entity 'copy' not defined Entity 'ndash' not defined Opening and ending tag mismatch: br line 31 and div Opening and ending tag mismatch: div line 21 and body Opening and ending tag mismatch: div line 10 and html Premature end of data in tag body line 10 Premature end of data in tag base line 2 Premature end of data in tag meta line 1 Premature end of data in tag meta line 1 Premature end of data in tag meta line 1 Premature end of data in tag head line 1 Premature end of data in tag html line 1

Ο ρόλος των επιχειρήσεων και η αλληλεπίδρασή τους με την κοινωνία

epixeirisi kai koinonia


Κάθε οργανισμός υπάρχει για να εξυπηρετεί ένα σκοπό. Αυτό ισχύει για κάθε είδους οργανισμό, από ένα υπουργείο και το ίδιο το κράτος, μέχρι μία εταιρία δημόσια ή ιδιωτική .

Ο οργανισμός δημιουργείται για να εξυπηρετήσει μία ανάγκη που υπάρχει ή δημιουργείται και μέχρι εκείνη την στιγμή δεν υπήρχε ή δεν εξυπηρετούνταν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Κάθε οργανισμός έχει μετόχους. Στην Ελλάδα με την λέξη «μέτοχος» συνήθως εννοούμε το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που μετέχει της σύστασης μίας επιχείρησης, κυρίως με την οικονομική συμμετοχή του στο κεφάλαιο σύστασης της επιχείρησης. Ωστόσο μέτοχος μπορεί να είναι και κάποιος ο οποίος έχει συμφέρον με την ευρύτερη έννοια, εκείνος ο οποίος μπορεί να έχει «μερίδιο» από την λειτουργία της, μετέχοντας έμμεσα στην διαμόρφωση των αποφάσεων.

 


Έτσι λοιπόν μέτοχος σε ένα φορέα του κράτους είναι η ίδια η κυβέρνηση αλλά και εκείνοι που επηρεάζονται από τις αποφάσεις του, όπως για παράδειγμα κάποιοι άλλοι φορείς, οι πολίτες αλλά ακόμα και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σε αυτόν τον φορέα. Οι αποφάσεις ενός υπουργείου επηρεάζουν άμεσα ή έμμεσα την ζωή μας. Η δραστηριότητα μίας υπηρεσίας της Περιφέρειας ή του Δήμου, μπορεί να βελτιώσει ή να μειώσει το επίπεδο ζωής που απολαμβάνουμε όλοι. Ως μέτοχοι με την ευρεία έννοια μπορούν να χαρακτηριστούν όλοι όσοι επηρεάζονται από την ύπαρξη και την λειτουργία του οργανισμού. Εάν ορίσουμε με αυτό τον τρόπο τον ορισμό της έννοιας «μέτοχος» τότε όλοι είμαστε δυνητικά μέτοχοι σε οτιδήποτε σχεδόν υπάρχει σε αυτή την χώρα. Αυτό ισχύει για την πατρίδα μας, είμαστε μέτοχοι της πατρίδας, από την στιγμή που οι ζωές μας επηρεάζονται από την πορεία της αλλά και επειδή ζούμε μέσα σε αυτή. Όμως ακόμα και εκείνοι που ζουν στο εξωτερικό αλλά έχουν κάποια σχέση με την χώρα, είναι μέτοχοι επειδή είναι Έλληνες πολίτες.

 


Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση μίας ιδιωτικής επιχείρησης. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, μία ιδιωτική επιχείρηση παράγει προϊόντα που τα προωθεί στην αγορά. Εάν παράγει καλά προϊόντα που ζητάει η αγορά, τότε θα καταφέρει να αναπτυχθεί μέσω των πωλήσεων. Η ποιότητα των προϊόντων της ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των πελατών της, οπότε ο πελάτης γίνεται έμμεσα μέτοχος της επιχείρησης, αφού από τις προτιμήσεις του εξαρτάται το επίπεδο της ποιότητας των προϊόντων της επιχείρησης. Αν ο πελάτης είναι απαιτητικός, τότε η επιχείρηση πρέπει να επενδύσει για να μπορέσει να πουλήσει. Εάν ο πελάτης ενδιαφέρεται για την προστασία του περιβάλλοντος, τότε η επιχείρηση πρέπει να είναι προσεκτική με το περιβάλλον. Πρέπει να επενδύσει σε εξοπλισμό προστασίας του περιβάλλοντος και σε συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, έτσι ώστε όχι μόνο να μην μολύνει αλλά και να μπορεί να το αποδείξει. Σήμερα μάλιστα υπάρχει ο όρος της «εταιρικής κοινωνικής ευθύνης», από τον οποίο διαπιστώνεται εύκολα, η άμεση σχέση που έχουν οι επιχειρήσεις με το κοινωνικό σύνολο και τις απαιτήσεις του.

 


Το ίδιο φυσικά ισχύει για τις δημόσιες επιχειρήσεις. Η δράση μία δημόσιας επιχείρησης μπορεί με τον ίδιο τρόπο, να επηρεάσει την ζωή μας. Έτσι για παράδειγμα, η δημόσια επιχείρηση παροχής ενέργειας, αποφασίζει εάν θα μειώσει ή θα αυξήσει το κόστος της ενέργειας, ανάλογα με το αν θέλει να ασκήσει κοινωνική πολιτική, κάτι που δεν μπορεί να κάνει μία ιδιωτική επιχείρηση, αφού ο σκοπός της είναι διαφορετικός. Μία δημόσια επιχείρηση έχει πολύ περισσότερες ευθύνες, αρμοδιότητες και δυνατότητες από οποιαδήποτε ιδιωτική, κυρίως επειδή υποστηρίζεται από τον δημόσιο τομέα, δηλαδή από το σύνολο των πολιτών, που βρίσκονται στα όρια της ευθύνης της επιχείρησης. Μία επιχείρηση δημόσια ή ιδιωτική έχει πάντα μία κουλτούρα. Πλάθει κουλτούρα και την αναπτύσσει εντός των τειχών αλλά και εκτός. Η κουλτούρα που υπάρχει μέσα στα όριά της, αναπτύσσεται και μεταδίδεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους σε αυτή. Επειδή όμως οι εργαζόμενοι ζουν μέσα στην κοινωνία, αυτή η κουλτούρα μεταφέρεται και έξω από αυτή και επηρεάζει την τοπική κοινωνία. Έτσι λοιπόν, όταν η κουλτούρα που αναπτύσσεται είναι υποτονική, τότε αυτό μεταφέρεται και εκτός της επιχείρησης και διαχέεται στην τοπική κοινωνία. Το ίδιο ισχύει και από την πλευρά της κοινωνίας. Η κουλτούρα της κοινωνίας μεταφέρεται εντός της επιχείρησης. Από τον βαθμό διαφορετικότητας και από την δυνατότητα συνύπαρξης της εταιρικής κουλτούρας με την κουλτούρα της τοπικής κοινωνίας, εξαρτάται η επιβίωση της επιχείρησης.

 


Η επιχείρηση ιδρύεται για να προσφέρει όφελος στους μετόχους αλλά και σε όσους έχουν μερίδιο στην λειτουργία της. Στην ιδιωτική επιχείρηση οι μέτοχοι είναι όσοι συνεισφέρουν οικονομικά στο κεφάλαιο σύστασης. Στην δημόσια και στην ημι-δημόσια επιχείρηση, είναι όλοι όσοι επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα από την λειτουργία της, δηλαδή σχεδόν όλοι. Εάν δεν προσφέρει όφελος, τότε χρησιμοποιείται για κάτι άλλο, πέρα από τον αρχικό της σκοπό. Αυτό που θα προσφέρει τελικά, εξαρτάται από εκείνους που την διοικούν. Αυτοί αποφασίζουν και οι εργαζόμενοι εκτελούν. Οι αποφάσεις τους επηρεάζουν την σκέψη αλλά και τις ενέργειες εκείνων που εργάζονται κάτω από τις εντολές εκείνων που διοικούν. Εάν λοιπόν οι διοικούντες βάζουν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από το συμφέρον των μετόχων, τότε πολλά είναι εκείνα που μπορούν να συμβούν. Όπως η ελαττωματική κατασκευή νέων εγκαταστάσεων αλλά και οι σπατάλες σε ανούσια έργα και αναθέσεις. Λανθασμένες επιλογές σε όλο το φάσμα των λειτουργιών της επιχείρησης, από την επιλογή χώρων για νέες εγκαταστάσεις, μέχρι την επιλογή προσωπικού με βάση προσωπικές προτιμήσεις αντί για αξιοκρατικά κριτήρια. Η επιχείρηση βέβαια δεν θα σταματήσει να λειτουργεί, αντιθέτως θα φαίνεται ότι λειτουργεί πολύ καλά, επιφανειακά όμως. Στην βάση της μακριά κάτω από την επιφάνεια θα υποβόσκουν οι αιτίες εκείνες που πολύ πιθανά, θα την οδηγήσουν στην καταστροφή. Ο λόγος θα είναι ακριβώς η απομάκρυνση από τον κύριο στόχο της ύπαρξης της επιχείρησης και η χρησιμοποίηση των πόρων και των δυνατοτήτων της, για την εξυπηρέτηση προσωπικών στόχων. Στις περιπτώσεις που έχουν καταγραφεί κατά το παρελθόν σε όλο τον κόσμο, οι επιχειρήσεις φαίνονταν πως λειτουργούσαν στην εντέλεια. Πάρα πολλοί πίστευαν ότι οι επιχειρήσεις αυτές ήταν υπόδειγμα στον τομέα τους και ήταν απόλυτα σίγουροι για την ποιότητα και τις ικανότητες της διοίκησης.

 


Τα παραδείγματα που υπάρχουν είναι πολλά. Μία από τις πιο γνωστές μελέτες περιπτώσεων είναι η ENRON. Ένας Αμερικανικός ενεργειακός κολοσσός, ο οποίος κατάφερε μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα να αναπτύξει τις συνολικές του εργασίες στο επίπεδο των δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η διοίκηση έπεισε χιλιάδες επενδυτές, πολλοί από τους οποίους ήταν θεσμικοί επενδυτές με εξειδικευμένες γνώσεις για τον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων, να επενδύσουν εκατομμύρια δολάρια στην επιχείρηση. Η διοίκηση της εταιρίας μάλιστα είχε καταφέρει να διεισδύσει βαθιά μέσα στο κυβερνητικό σύστημα των ΗΠΑ, έτσι ώστε να καταφέρει το «θαύμα» που άκουγε στο όνομα ENRON. Όλα αυτά όμως κάποια μέρα τελείωσαν, την στιγμή που η εταιρία έπεσε σαν διάττοντας αστέρας, προκαλώντας εκκωφαντικό θόρυβο στον κόσμο των επιχειρήσεων. Έπεσε στην υπόληψη όλων εκείνων που κάποτε την θαύμαζαν, όταν αποκαλύφθηκαν λογιστικές απάτες και παράνομη διακίνηση εσωτερικών πληροφοριών, που αποσκοπούσαν σε προσωπικό πλουτισμό. Τα πρόσωπα που εμπλέκονταν, πέρα από τους διευθυντές και τον ίδιο τον πρόεδρο της επιχείρησης, περιελάμβαναν κι ανθρώπους της κυβέρνησης των ΗΠΑ αλλά και της Αμερικανικής Γερουσίας, που αποτελεί όργανο διακυβέρνησης. Το τέλος της εταιρίας άφησε πίσω της μερικούς χιλιάδες ανέργους, κατεστραμμένους επενδυτές, ανάμεσα στους οποίους ήταν πολλές χιλιάδες μικροεπενδυτές που είχαν χάσει τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής και το Αμερικανικό κοινό να αναρωτιέται τι μπορεί να πήγε στραβά.

 


Στην Ελλάδα τα σκάνδαλα δεν είναι άγνωστη λέξη. Η γενιά μας έχει μεγαλώσει με πολλά από αυτά, με το πιο γνωστό από αυτά το περίφημο σκάνδαλο Κοσκωτά. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος κατάφερε να ξεκινήσει από ένας απλός υπάλληλος της Τράπεζας Κρήτης, με τον μισθό ενός απλού συνηθισμένου εργαζόμενου. Μία ημέρα βρέθηκε να είναι ιδιοκτήτης της τράπεζας για την οποία εργαζόταν, δίχως κανείς να γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο το κατάφερε. Κυρίως όμως ποτέ δεν αναρωτήθηκε κανείς για τον τρόπο με τον οποίο ένας απλός τραπεζικός υπάλληλος, έγινε ιδιοκτήτης μίας ολόκληρης τράπεζας. Ο ανυποψίαστος πολίτης αυτής της χώρας, συνήθως θεωρεί ότι πάντα υπάρχουν μηχανισμοί που θα ελέγχουν τις λειτουργίες του τραπεζικού συστήματος. Ξαφνικά όμως βρίσκεται άναυδος να ατενίζει το κενό, όταν μία μέρα αντιλαμβάνεται το γνωστό πια γνωμικό… « τίποτα δεν λειτουργεί σωστά σε αυτή την χώρα». Σε αυτό το σκάνδαλο βρέθηκαν υπόδικοι άνθρωποι όπως Υπουργοί αλλά ακόμα και ο τότε πρωθυπουργός της χώρας. Τελικά ο άνθρωπος που φαινόταν ήταν εκείνος που μπήκε στην φυλακή.

 


Πέρα όμως από όλα αυτά, είναι άπειρες οι περιπτώσεις των επιχειρήσεων που προσφέρουν πραγματικά στην κοινωνία. Μπορεί να είναι ιδιωτικές αλλά και δημόσιες. Χώρες όπως οι Σκανδιναβικές αλλά και η Γερμανία, βασίζουν την οικονομία τους επάνω σε επιχειρήσεις που έχουν μετόχους δήμους, περιφέρειες και κρατίδια, πέρα από το ίδιο το κράτος. Στην Ελλάδα οι αντίστοιχες επιχειρήσεις, οι λεγόμενες ΔΕΚΟ, δεν κατάφεραν να ανταπεξέλθουν στον ρόλο που τους ανατέθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία. Αυτό φαίνεται από την επέκταση των ξένων εταιριών με δημόσιους μετόχους, σε όλο τον κόσμο και η αγορά ή συμμετοχή στις κρατικές ή ημι-δημόσιες επιχειρήσεις άλλων κρατών. Έτσι για παράδειγμα Γερμανικές και Γαλλικές εταιρίες με μετόχους δημόσιους φορείς, ήρθαν πλέον στην χώρα μας προκειμένου να συμμετέχουν στην αναδιανομή της ενεργειακής αγοράς. Οι ίδιες αυτές εταιρίες χρηματοδότησαν πίσω στις χώρες τους, την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την χρήση του υδρογόνου ως μέσου αποθήκευσης και την στροφή στην κατανεμημένη παραγωγή ενέργειας. Στην χώρα μας δεν έγινε κάτι παρόμοιο από τις αντίστοιχες εταιρίες, με αποτέλεσμα πλέον αυτές να κινδυνεύουν με εξαγορά από τις ξένες. Η βασική διαφορά βρίσκεται στην κουλτούρα των εταιριών και στην νοοτροπία των διοικούντων. Πολύ περισσότερο οφείλεται όμως στο σύστημα διοίκησης, σύγκρισης και ελέγχου της ορθής λειτουργίας των επιχειρήσεων, έτσι ώστε να μην είναι εύκολη η παρεκτροπή των διοικούντων και η επιβολή προσωπικών συμφερόντων σε βάρος των στόχων και του σκοπού μιας επιχείρησης.

Πέτρος M. Ξανθάκης
Διπλ. Μηχ/γος Μηχ/κος Ε.Μ.Π.
M.B.A. - Univ. of Strathclyde
Ελεύθερος επαγγελματίας Μηχανικός
Σύμβουλος επιχειρήσεων
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 


estereaWebp.net gifmaker

TIGAS ANNA

camora

 

SERVICESMALL

KTEL THIVAS

meli

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΜΕΛΙ ΑΠΟ
ΠΕΥΚΟ-ΡΕΪΚΙ
ΒΟΙΩΤΙΑ
ΤΗΛ 6980093156
ΑΠΛΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ
ΝΟΜΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑDIKIGOROS2 E STEREA.GR LOGO
theseis ergasias

aggelies

 

 

ΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πνευματικά Σοκολατάκια

Νέα από το Blog μας

ΣΥΝΔΕΣΗ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΩΝ

FACEBOOK